Yeni teorilere göre solucan delikleri geçilebilir

Solucan delikleri bilim kurgunun en popüler unsurlarından biridir. Uzay aracı bu tünellerden geçerek ışık hızından daha hızlı hızlara ulaşabilir ve uzay-zamanda bir noktadan diğerine saniyenin çok altında bir sürede hareket edebilir. İzlenebilirlik teorisine göre izlenebilir solucan deliklerinin varlığı imkansız olsa da, kuantum fiziği alanındaki yeni araştırmalar bu nesnelerin fena olmadığını düşünüyor.

Solucan deliklerini kuantum fiziği açısından tanımlamanın tek dezavantajı yavaşlamadır. Standart modelin ötesinde fizik kullanan yeni bir çalışmada Ivy League bilim adamları (bir grup ABD özel üniversitesi) solucan deliklerinin sadece yeterince büyük ve geçirgen olmadığını kanıtladı; Aksine, insan yolcular için ve A noktasından B noktasına güvenlidirler. Genel görelilik teorisine yanıt olarak yirminci yüzyılın başlarında solucan delikleri teorisi Einstein Ortaya çıktı. Carl Schwarzschild, Alman fizikçi, solucan deliklerinin varlığından ilk söz eden oldu.

Yeni bir araştırmaya göre, izlenebilir solucan delikleri özel koşullar gerektirir. Bu koşullardan biri, klasik fizikte izin verilmeyen negatif enerjinin varlığıdır; Ancak kuantum fiziği alanında tanımlanabilir. Casimir’in çalışması bu iddianın güzel bir örneğidir. Casimir’in tanımına göre, kuantum alanları kapalı çevrelerde negatif enerji üretir. Kuantum fiziğinde bu etki küçük ve belirsizdir; Ancak büyük manyetik yüklere sahip kara deliklerde çarpıcı biçimde artabilir. Bu çalışmada, yüklü kütlesiz fermiyonların (sıfır kütleli elektron benzeri parçacıklar) özel özellikleri kullanılmıştır. Bu parçacıklar, yüklü karadeliklerin manyetik alan çizgileri yönünde hareket ederler.

Parçacıkların bir daire içinde yer değiştirmesi, vakum enerjisinin değiştiği ve negatif olabileceği anlamına gelir. Negatif enerji, uzay-zaman noktaları arasında köprü görevi gören solucan deliklerinin kararlılığındaki ana faktörlerden biridir. Bu tür solucan delikleri, parçacık fiziğinin standart modeline dayalı olarak mümkündür; Ancak bu tanımla, solucan deliklerinin ölçeği çok küçük hale gelir. Solucan delikleri insanların geçebileceği kadar büyük olmalıdır; Bu nedenle standart modelin ötesinde bir fizik gerektirir.

Randall sendromu 2’nin (beş boyutlu burulma geometrisi teorisi) devreye girdiği yer burasıdır. Teorik fizikçilere dayanan bu teori, Lisa Randall Ve Raman Sendromu, Adlandırılır, dünyayı beş boyutta tanımlar. Yeni tanıma göre solucan delikleri, güçlü gelgit kuvvetleri üreterek uzay aracının geçmesine izin veren orta ve yüklü kara deliklerle karşılaştırılabilir. Potansiyel bir yolcunun solucan deliğini geçmek için yardımcı güce ihtiyacı vardır. Durumun bu olduğunu varsayarsak, solucan deliklerinin uzay-zamanda iki nokta arasında bir kestirme görevi görüp görmeyeceği sorusu da ortaya çıkar. Araştırmaya göre Daniel JeffriesHarvard Üniversitesi’nden, kararlı solucan deliklerinin geçiş süresi normal uzaydan daha uzundur.

Yolcunun bakış açısından, solucan deliğinden geçiş süresi çok kısadır ve dış etken açısından geçiş süresi daha uzun olabilir, bu da genel görelilik teorisi ile uyumludur. Bu teoriye göre ışık hızına yakın hızlarda seyahat eden insanlar zaman genişlemesi yaşarlar. Araştırmacılar şöyle diyor:

Astronotların 10.000 ışıkyılı normal bir mesafeden solucan deliğine girmesi yalnızca bir saniye alabilir; Ancak gözlemcinin bakış açısından, bu süre çok daha uzun olacak. Bu hipotezde yakıt kullanılmaz; Çünkü yerçekimi, uzay aracının hızını ve ivmesini kontrol eder.

Yeni teoriye göre, solucan deliklerinin bir başka avantajı da yakıtın geçmesine gerek olmamasıdır; Çünkü solucan deliğinin yerçekimi kuvvetleri, uzay aracının hızının artmasını ve azalmasını kontrol eder. Uzay keşif senaryosunda pilot, uzay aracının doğru konumlandırılmasıyla solucan deliğinin gelgit kuvvetlerini kontrol etmelidir ve gerisi doğaya kalmıştır. Bir saniye sonra uzay aracı galaksinin diğer tarafında belirir.

İlgili Makaleler:

Bu sonuçlar solucan deliği ve uzay yolculuğu hayranları için umut verici olsa da, bu araştırma kusursuz değildir. İlk olarak, izlenebilir solucan deliklerinin negatif kütle solucanlarına dönüştürülmesi gerekir; Çünkü solucan deliklerinin doğal oluşumu için bir mekanizma yok. Ek olarak, varsayımsal solucan deliklerinin kütlesi ve boyutu nedeniyle, mevcut teknoloji ile atlanamaz. Ek olarak, solucan deliklerinin geçişi yalnızca alan soğuk ve düz olduğunda güvenli olacaktır.

En önemlisi, solucan deliğine giren tüm nesnelerin hızı artar ve kozmik fon radyasyonunun varlığı büyük bir tehlikedir. Ancak araştırmacılar, yeni bulguların yalnızca solucan deliklerinin geçirgenliğini ve genel görelilik ile kuantum fiziği arasındaki etkileşimi kanıtladığını vurguladılar. Kısacası, solucan deliklerinin zamanda yolculuk etmenin pratik bir yolu olması pek olası değil ya da en azından yakın gelecekte.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *